Paralympics 2008

Op maandag 18 augustus is het hele avontuur begonnen. Die maandag ochtend moesten we al tussen 10.00 en 11.00 uur in Aachen klaarstaan om in quarantaine te gaan. Alle spullen die ik mee naar Hong Kong wou nemen moest ik al bij me hebben. Als eerst werden de paarden gecontroleerd op ziektes en werden ze nog ontwormd. Toen de uitslag goed bleek te zijn mocht Donna D.M. op stal.

Na een hele week hier getraind te hebben ben ik op maandag weer naar huis gegaan, want dinsdag 26 augustus zijn we gaan vliegen. Een combivlucht, dus in hetzelfde vliegtuig als de paarden.
Janneke en Jan hebben dinsdag ochtend de paarden ingepakt voor transport en hun zijn met Peden vertrokken naar schiphol. Ook ik vertrok dinsdag ochtend naar schiphol. Toen alles en iedereen in het vliegtuig zat bleek er iets mis te zijn met een van de motoren van het vliegtuig. Dat is dan even schrikken, maar ja na anderhalf uur wachten was het gemaakt.

Maar we vertrokken naar Hong Kong en kwamen ook goed aan. De paarden waren wel moe en ook wel wat kilo's afgevallen, maar na een dag was Donna D.M. alweer fit. Maar de eerste dag voor mij in Hong Kong viel tegen, ik werd ziek en heb wel een hele dag op bed moeten liggen. Gelukkig was dat na een dag over. Nou dan gaan we maar eens kijken hoe het er allemaal uitziet. Nou gewelldig. Het was daar zo mooi, echt super allemaal.

En op donderdag ben ik al een beetje gaan rijden. Het was de eerste keer dat we daar reden, dus meer dan een beetje joggen deden we nog niet.

In de loop van de week ging ik Donna D.M. steeds iets meer aan het werk zetten. En naarmate ze meer moest gaan doen, hoe heter dat ze werd. Ze had iedere dag nog energie over. En ook vond ze het geweldig om iedere dag lekker met Jan te gaan wandelen over de renbaan. Dus de trainingen liepen voorspoedig. Laat de wedstrijd maar beginnen.

Maar voordat de wedstrijden begonnen hebben we nog een paar uitstapjes gehad. We zijn naar de Victoria Piek geweest. Dat was wel heel mooi, nu zie pas echt hoe hoog die wolkenkrabbers zijn. Maar we wilden dat natuurlijk ook in het donker zien.

Ook zijn we naar de Buda geweest. En wat een boel trappen zeg.

Maar de dag van de veterinaire keuring was aangebroken. Spannend. Maar gelukkig zijn alle paarden van Nederland geaccepteerd. Dus nu gaat de wedstrijd echt beginnen.

Nog wel even net als alle dagen wat fysiotherapie voor Donna D.M.

En dan de eerste wedstrijddag. De landenproef. Fijn dat we al een keer met het scherm mochten trainen. Wat liep ze fijn tijdens het losrijden. Wel wat heet maar niet gespannen. En dan de proef. Ze zag het scherm en toen hadden we wel ineens een hoop spanning. Jammer dat we nu wel onszelf zagen, wat dus tijdens de training niet het geval was. Toch hebben we fijn gereden. We zijn als 7e geeindigd en daar ben ik zeer tevreden mee. Zo ervaren was Donna D.M. natuurlijk nog niet.

Na het rijden moest ik direct naar de pers en ging Donna D.M. naar de mistingtent om te koelen ( wat iedere dag gebeurde )

De volgende dag heb ik Donna D.M. 's morgens maar een keer extra gereden. Ze was best heet iedere dag en ik wou een kijken hoe het uitpakte als ik haar 's morgens een extra reed. Dat pakte heel goed uit. Ik kon 's avonds in de individuele proef er veel meer aan rijden dan de dag ervoor. Ze liep zo fijn, tot de laatste lijn toen ze zichzelf zo heel groot op dat scherm zag. Ze schrok zo dat ze even stil ging staan en ja dat kost een hoop punten. Dus ik werd 8e, maar wel met een fijner gevoel dan de dag ervoor.
De volgende dag moesten de andere grades aan de bak. Wij hadden een trainingsdag. Dus werd de startvolgorde voor de woensdag de kur op muziek bekend. Omdat ik 8e was in de individuele proef moest ik in de ochtend groep starten. Dat betekende dat ik al om half 6 's morgens moest gaan beginnen en mijn kamergenoot die moest wel 's avonds, dus dat was al niet ideaal, maar ja het was niet anders.
Donna D.M. liep fijn met losrijden en we moesten de ring in. De bel ging en we moesten onze plaats innemen. Nou de hand opsteken en de muziek start. Gelukkig vond Donna D.M. de muziek niet eng. En doordat we de kur niet hebben kunnen oefenen van te voren liepen we iets voor op de muziek. Even een volte ertussen en dan komen we wel weer uit. We hebben het leuk gehad in de ring wat resulteerde in een 9e plaats. Daar ben ik zeer tevreden mee, ook omdat onze moeilijkheidsgraad niet zo heel hoog lag en dat telt wel dubbel mee.

Helaas op deze spelen geen medaille, dus gaan proberen om er over 4 jaar weer bij te kunnen zijn. Maar nu de wedstrijden afgelopen waren ben ik samen met Janneke lekker wezen shoppen op de ladies market in hartje Hong Kong. Wat hebben we toch veel gekocht. En omdat Phillipa goud had gewonnen gaf ze 's avonds een feestje en ondanks dat Ann Cathrin nu zilver had was ze toch ook op het feestje te vinden. Maar ook Felicity Couldhard die haar paard bij mijn trainer Frank de Kok heeft gekocht had een zilveren medaille in grade 2.

Maar de volgende dag moest nog wel grade 1 en 3 de kur op muziek rijden. En natuurlijk won Lee Pearson in Grade 1B goud. Maar ook Nicolle Kullen uit Australie had goed gereden zij is 4e geworden en ook zij heeft haar paard bij Frank gekocht.

En nu dan alle wedstrijden voorbij waren moesten we de paarden gaan aftrainen om naar huis te gaan. Gelukkig hebben we geen tyfoon gehad en konden de paarden zaterdag's naar huis.

Toen de paarden weg waren en thuis goed waren aangekomen zijn we zondag's naar Beijing gevlogen. Daar hebben we natuurlijk ook ons gezicht even laten zien in het Holland Heineken Huis. Wat heel gezellig was! Want zelfs Jamai was overgevolgen om voor ons allemaal te komen zingen en een feestje te bouwen.

Maar als je dan toch in China bent dan mag je de chineese muur natuurlijk niet missen. En het is echt indrukwekkend.

Maar we zijn natuurlijk naar Beijing gevlogen voor de sluitingsceremonie. En Nederland was goed vertegenwoordigd. Er zat toch een oranje vlek. Het is toch een hele ervaring om dat allemaal mee te maken. Het hele stadion zat vol. Het was echt heel mooi allemaal.

Maar dit betekend dus wel dat het nu allemaal is afgelopen. De volgende dag vlogen we dus ook naar huis, maar zelfs in het vliegtuig ging het feestje toch nog door. We kregen champange en alle sporters mochten in een kijkje nemen in de cockpit. Maar ook was iedereen maar stewardes, zelfs Erica Terpstra serveerde warme broodjes.

Het ontvangst op schiphol was ook heel leuk. Natuurlijk stond er heel veel pers, maar ook familie en vrienden. Met een leuk bandje op de achtergrond.
En eenmaal thuis in de staat aangekomen stond de hele buurt bij de deur met bloemen. Ze hadden ons huis versierd met slingers, dus ondanks dat we geen prijs hebben behaald was toch iedereen wel een beetje trots. Tenminste dat denk ik.